تو کوچمون صداي تو
صداي خنده هاي تو
ديگه شنيده نميشه
رفتي براي هميشه
چشات برام يه قصه بود
يه قصه از يه غصه بود
يه قصه از جدايي ها
آخر آشنايي بود
گفتي قفس تنگ برات
رنگا چه بي رنگ برات
گفتي هواي تازه نيست
خونه برات اندازه نيست
گفتي ديگه خسته شدي
طاووس پر بسته شدي
گفتي که آواز ميخواي
سرود پرواز ميخواي
ميخواي بري به اوج ها
رو بال نرم موج ها
گفتي که عشق من کمه
حرفام برات پر از غمه
تو سينه قلب من شکست
رو بوم دل غروب نشست
انگار دارم خواب ميبينم
مهتاب و رو آب ميبينم
چگونه باور بکنم
غصه رو از بر بکنم
عطر تنت تو خونه نيست
تو زندگي بهونه نيست
حتي ديگه نمي تونم
زلفاتو شونه بکنم
گل روي موهات بزنم
يا که بگم دوست دارم
عکست هنوز رو طاقچمه
انگار باهام حرف ميزنه
اما نميدونه دارم
ازغصه ديوونه ميشم
خدا کنه صداي من
صداي گريه هاي من
يه روز به گوشت برسه
بهت بگه ديگه بسه
پرنده جون بيا خونت
بيا توي آشيونت
جفتت هنوز منتظره
چشماش هميشه به دره